Το Slow Movement μοιάζει να είναι η μόνη λύση για να μην τρελαθούμε σε μια χώρα όπου τρέχουμε διαρκώς (χωρίς να πληρωνόμαστε κιόλας) και σε μια εποχή που μας μαθαίνει πως τελικά ο χρόνος δεν είναι χρήμα – εξάλλου, ποτέ δεν ήταν. Aπό τον Δημήτρη Βραχνό

Πας στην εφορία. Η υπάλληλος μπροστά σου κάνει δέκα ώρες μέχρι να σε εξυπηρετήσει. Η συγκεκριμένη υπάλληλος ανήκει στο Slow Movement; Όχι. Διότι η ίδια υπάλληλος, μόλις φύγει από τη ΔΟΥ τάδε, θα μπει στο αυτοκίνητό της και θα αρχίσει να κορνάρει με μανία σε όποιον ηλίθιο κόβει ταχύτητα σε ώριμο πορτοκαλί. Από την άλλη, βλέπεις Master Chef, Top Chef, Food And The City, Chef Στον Αέρα. Πέρα από την όποια μόδα έχει δημιουργηθεί, πιστεύεις πως κάτι άλλο υπάρχει εδώ. Ένα ολόκληρο γοητευτικό σύμπαν διακρίνεται πίσω από την τσίκνα που βγάζει το ντελιβεράδικο της γειτονιάς σου. Ένα σύμπαν στο οποίο οι άνθρωποι μετά τη δουλειά γυρίζουν στο σπίτι τους κρατώντας σακούλες από το μανάβη τους αποφασισμένοι να κάνουν κάτι τρελό, δηλαδή να μαγειρέψουν, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα να ξαναμπούν στο facebook για λίγη ώρα ακόμη, έτσι για να χαλαρώσουν και να παραγγείλουν κάτι μετά. Αυτοί οι άνθρωποι με τις σακούλες από το μανάβη (που δεν είναι μόνο μαμάδες, αλλά και απλοί μοναχικοί άνθρωποι) ανήκουν στο Slow Movement; Όχι ακριβώς, αλλά είναι ήδη με το ένα πόδι μέσα. Απλώς χρειάζεται να προσέξουν μερικά μικρά πράγματα ακόμη για να ανήκουν στο κίνημα, που λέει «Αφιέρωσε λίγο χρόνο στα πράγματα, σεβάσου τη φύση, το περιβάλλον και το σώμα σου, κάν' τα όλα στο σωστό ρυθμό. Μην τρέχεις, κάνε ζουμ άουτ και θα δεις πως έχεις πολύ χρόνο».

Η τάση, που ξεκίνησε από το γνωστό πλέον Slow Food (εξ ου και το παραπάνω παράδειγμα με το μαγείρεμα), έχει αλλάξει τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων στο εξωτερικό. Θα μπορούσε να βελτιώσει πολύ και τις δικές μας ζωές, που -όπως και να το κάνουμε- αντιλαμβάνονται τις παγκόσμιες εξελίξεις με κάποια μικρή καθυστέρηση. Μα, για στάσου. Μήπως αυτό θα πει πως εμείς οι Έλληνες έχουμε το Slow Movement τελικά μέσα μας, στο DNA μας (sic), γι’ αυτό και αργούμε να το υιοθετήσουμε; Όχι, θα πει πως μπήκαμε απότομα και μόνο κατ’ επίφαση στον περιβόητο «δυτικό τρόπο ζωής» κάποιες δεκαετίες πριν, άρα ζούμε αυτά που οι άλλοι έζησαν συνήθως πριν από κάποια χρόνια. Επίσης: άλλο αργός, άλλο αργόσχολος. Πάμε τώρα στο θέμα μας. Τι θα πει Slow Movement;

 

ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΙΔΕΑ

Το 1986 σκάει η εξής -κάπως γραφική για την εποχή- είδηση. Ένας Ιταλός με το όνομα Κάρλο Πετρίνι αποφάσισε να πολεμήσει τα Fast Food με τα.... Slow Food. Ήταν μία από αυτές τις ειδήσεις που παίζουν στο τέλος του παραδοσιακού δελτίου, εκεί που στριμώχνονται οι ανακαλύψεις επιστημόνων σχετικά με τις επιδράσεις της σοκολάτας και τα ζωάκια που το σκάνε από κάποιο ζωολογικό κήπο. Κι όμως, εκείνη η είδηση ήταν πολύ σημαντική, καθώς πυροδότησε μια μεγάλη αλλαγή. Μέσα σε λίγα –σχετικά– χρόνια αυτή η νέα θεωρία έδωσε νόημα στις ανησυχίες χιλιάδων αρχικά ανθρώπων, οι οποίοι δεν ένιωθαν απλώς πως βαρέθηκαν, ας πούμε, τις πλαστικές τηγανητές πατάτες. Ένιωθαν πως οι πλαστικές, γρήγορες και στιγμιαία νόστιμες πατάτες ήταν το σύμβολο μιας ζωής που είχε ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά: όμορφη αλλά πλαστική. Γρήγορη, αλλά αγχωτική. Νόστιμη, αλλά μόνο τη στιγμή που πηγαίνεις στο ταμείο να την αποκτήσεις – αμέσως μετά τη βαριέσαι.

Κι έτσι, το Slow Food κέρδιζε ολοένα και περισσότερους οπαδούς. Τι πρέσβευε – και πρεσβεύει ακόμη; Πώς πρέπει να παίρνουμε μεγαλύτερη απόλαυση από το φαγητό μας. Να το καλλιεργούμε, να το μαγειρεύουμε και να το τρώμε στους σωστούς ρυθμούς. Να μην το καταναλώνουμε προτηγανισμένο, ζεσταμένο πρόχειρα, φτιαγμένο από γύρευε τι, καθισμένοι κάτω από εκτυφλωτικές λάμπες χρωμίου, ηλίθια «εντυπωσιακά» χρώματα, ακούγοντας δυνατή μουσική που μας αναγκάζει να τους αδειάσουμε τη γωνιά μέσα σε λίγα λεπτά.

Ωραία, τα κάναμε όλα αυτά, μαγειρεύουμε στο σπίτι μας και μασάμε αργά. Ανήκουμε στο Slow Food; Απάντηση: Σημασία δεν έχει τόσο το να τρως στο σπίτι σου, όσο το τι είναι αυτό που τρως.
Μερικοί κανόνες που θα σε βοηθήσουν να καταλάβεις τη λογική τους: Το φαγητό πρέπει να είναι: α) καλό, να έχει φτιαχτεί δηλαδή με φροντίδα από υγιή (το τονίζουμε αυτό) φυτά και ζώα,
β) τόσο καθαρό που να σέβεται ακόμη και το οικοσύστημα και τη βιοποικιλότητα του τόπου σου,
γ) «δίκαιο», δηλαδή η επεξεργασία του να ευνοεί τη δίκαιη μεταχείριση των χεριών που το καλλιέργησαν – παιδιά και αγρότες που γίνονται θύματα εκμετάλλευσης κομμένα.

Εν ολίγοις, θα μπορούσαμε να πούμε πως το Slow Food είναι η γιαγιά μου. Διότι διακηρύσσει τα αυτονόητα: Αγάπα (ξανά) τις παραδοσιακές συνταγές, έλα σε επαφή με το φαγητό σου, ξέχνα τους φούρνους μικροκυμάτων, φύτεψε και κανένα ζαρζαβατικό στη βεράντα σου και όχι μόνο δυόσμο για το μοχίτο σου - αν και αυτό είναι μια καλή αρχή. Όλα αυτά προ κρίσης μας φαίνονταν κάπως γραφικά. Τώρα όμως; Όχι.

Η ανταπόκριση υπήρξε –αναλογικά– μεγάλη. Γι’ αυτό και τα μυαλά κάποιων ανθρώπων έκαναν τις απαραίτητες λογικές επαγωγές: Γιατί, παρακαλώ, να μην έχουμε και Slow Travel, Slow School, Slow Cities; Αφού υπάρχουν στ’ αλήθεια άνθρωποι που ασφυκτιούν στον προκαθορισμένο τρόπο ζωής που επιβάλλουν οι γυαλιστερές διαφημίσεις, γιατί να μη συσπειρωθούν για να συμπαρασύρουν παύλα ανοίξουν τα μάτια και στους υπνωτισμένους υπόλοιπους;

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΠΕΚΤΑΘΗΚΕ

Κάποιες ευαίσθητες κεραίες, λοιπόν, συνειδητοποίησαν πιο νωρίς από τους άλλους πως δίνουμε στους εαυτούς μας δύο επικίνδυνες καραμέλες. Η πρώτη: «Τα προϊόντα πρέπει να κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη». Αυτή η ευκολία όμως σταδιακά μας οδηγεί στην απάθεια. Σκέψου την εφεύρεση του τηλεκοντρόλ σε συνδυασμό με ένα ανούσιο ζάπινγκ δύο ωρών και θα καταλάβεις τι εννοώ. Η δεύτερη καραμέλα: «Τα προϊόντα πρέπει να μας χαρίζουν ελεύθερο χρόνο». Φυσικά. Για να τον περνάμε ξανά μπροστά στην τηλεόραση ή στο ίντερνετ.

Άρα καταλαβαίνεις πώς δημιουργήθηκε η ανάγκη για το Slow Movement. Για να συνειδητοποιήσουμε τι σημαίνει «δίνω στα πράγματα το χρόνο και το σεβασμό που χρειάζονται» και «δίνω σε μένα το χρόνο που χαρίζω αλλού». Πώς μεταφράζεται το κίνημα αυτό στα ελληνικά; Θα μπορούσαμε να το πούμε Κίνημα Βραδύτητας; Χμ. Μου ακούγεται λίγο δύσκολο. Ενώ η λέξη «βραδύτητα» είναι υπέροχη και γεμάτη σαφήνεια, ίσως να μην μπορεί να παρακινήσει μάζες στις μέρες μας. Να το ονομάσουμε Αργό Κίνημα; «Σιγά μην το ονομάσουμε και “Τα ζώα μ' αργά”», είπε ένας κυνικός φίλος τις προάλλες, όταν του ανακοίνωνα την πρόθεσή μου να ασχοληθώ με το θέμα. Έκτοτε αποφάσισα να το αφήσω αμετάφραστο. Όπως και τις υποκατηγορίες, τις οποίες συναντάς λογικά ολοένα και περισσότερο τον τελευταίο καιρό:

Slow Travel: Θυμήσου την Τζούλια Ρόμπερτς στο Eat, Pray, Love. Στην Ιταλία πηγαίνει μόνη, μαθαίνει τη γλώσσα, τρώει τον άμπακο, γίνεται φίλη με ντόπιους. Στην Ινδία, δεν πάει να δει το Ταζ Μαχάλ, πηγαίνει σε ένα κοινόβιο με ένα συγκεκριμένο στόχο. Στο Μπαλί πηγαίνει πέρα-δώθε με το ποδήλατο, μιλάει με το φαφούτη γκουρού, ερωτεύεται τον Χαβιέ Μπαρδέμ, χωρίς καμία παρέμβαση από οποιονδήποτε tour operator. Διότι άλλο τουρίστας, άλλο ταξιδιώτης. Το έχουν πει και οι ποιητές, το έχουν δηλώσει ξεκάθαρα και πολλοί ψαγμένοι, διαννοούμενοι, έφηβοι backpackers. Είναι άλλο το να πηγαίνω για πέντε μέρες σε μία ξένη χώρα, να αγχώνομαι για να φτιάξω το πρόγραμμα της ημέρας, να παθαίνω υστερία για να προλάβω όλα τα αξιοθέατα και όλα τα ψώνια, να βγάζω φωτογραφίες, να γυρίζω πίσω και να τις δείχνω μαζί με τα ψώνια, και άλλο το να πηγαίνω σε μια χώρα έχοντας βρει μέσω ίντερνετ το σπίτι που θα νοικιάσω/ανταλλάξω, να ζω τη γειτονιά στην οποία μένω, να γνωρίζω τους ανθρώπους της περιοχής, να μην αγχώνομαι για τα αξιοθέατα, να μαθαίνω νέες λέξεις, να δοκιμάζω νέες γεύσεις και περίεργα φαγητά, να πιάνω μια μικρή δουλειά εκεί (είναι και η κρίση στη μέση) ή να κάνω ακόμη και εθελοντισμό, προκειμένου να γνωρίσω στα αλήθεια τους ανθρώπους του τόπου. Και στην εποχή του ίντερνετ, ειλικρινά, δεν υπάρχουν δικαιολογίες του τύπου «μα, πώς γίνεται αυτό;».

Slow Cities: Κι αυτό ξεκίνησε από την Ιταλία, με την ονομασία Citta Slow. Κάποιες πόλεις –όχι η Αθήνα προφανώς και καμία ελληνική πόλη μέχρι στιγμής– αποφασίζουν να υπερασπίσουν το αυτονόητο δικαίωμα των πολιτών τους να ζουν σε ένα περιβάλλον χωρίς υστερίες, φωνές, μόλυνση, μούτζες, μποτιλιάρισμα, περιττά αυτοκίνητα. Και όλα αυτά χωρίς να διώξουν τους ανθρώπους τους σε κάποιο χωριό, αλλά διορθώνοντας με μαγικές κινήσεις (ή και με γενναίες, προφανώς) το περιβάλλον που ήδη υπάρχει, δίνοντας κίνητρα για μικρές αγροτικές παραγωγές, καλλιεργώντας την αίσθηση του «είμαστε φιλόξενοι και όχι τουριστοκτόνοι, ελάτε να μας γνωρίσετε», μειώνοντας τα αυτοκίνητα στους δρόμους, διώχνοντας τα εργοστάσια μακριά, δημιουργώντας κι άλλα πάρκα και κάνοντας μόδα το «ασχολούμαι με την παράδοση του τόπου μου». Λένε πως υπάρχουν 55 κριτήρια προκειμένου μία πόλη να αξιολογηθεί ως «Αργή». Η Αθήνα δεν πρέπει να ανταποκρίνεται σε κανένα.

 

Slow School: Το έχεις ζήσει κι εσύ, κι εγώ, όλοι μας. Δεν φτάνει που πας σχολείο και πρέπει να παπαγαλίσεις ένα σωρό πράγματα, μετά πρέπει να πας και φροντιστήριο, ή να κάνεις ιδιαίτερα, τελοσπάντων, να πας αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, καράτε ή μπαλέτο (και τα δύο ταυτόχρονα δημιουργούν επιπρόσθετα προβλήματα) και προσκόπους. Στόχος: να δημιουργήσεις παιδιά άκρως ανταγωνιστικά στο μελλοντικό ρινγκ όπου θα τα ρίξεις, όταν θα ψάχνουν για δουλειά και καριέρα. Μπούρδες. Φαντάσου πόσο πιο ωραία θα ήταν τα σχολικά μας χρόνια εάν μας δίδασκαν απλώς πώς να μαθαίνουμε μόνοι μας πράγματα, αν αντί για αγχωτικά τρίμηνα είχαμε παράλληλα και μαθήματα κηπουρικής, μαγειρικής και οποιουδήποτε άλλου τομέα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ως ενήλικες, αν γνωρίζαμε από το σχολείο τη σημασία της εμπειρίας, για παράδειγμα, ή της συνδυαστικής σκέψης ή της αυτοσυγκέντρωσης και κυρίως του χρόνου που πρέπει να αφιερώνουμε στα πράγματα. Στο εξωτερικό πάντως υπάρχουν κάποια «αργά» σχολεία. Τα οποία, συν τοις άλλοις, σερβίρουν -φυσικά- και slow food.

Σε μία χώρα που τρέχουμε και δεν φτάνουμε, από μία ηλίθια κεκτημένη ταχύτητα (που την κουβαλάμε από την εποχή των –ψεύτικων– παχιών αγελάδων), το κίνημα Slow Movement μόνο ιδανικό ακούγεται. Είναι και η κρίση στη μέση, εξάλλου. Όταν δεν σκέφτομαι μονίμως το πώς θα καταφέρω να βγάλω ακόμη μια πιστωτική ή με ποιον θα πάω το σαββατοκύριακο στην Αράχωβα, αναγκάζομαι να σκεφτώ ως επιλογή και το να χαμηλώσω τους ρυθμούς, να δουλεύω και λίγο στο ρελαντί, να αποφασίσω, βρε αδελφέ, ακόμη και να αξιοποιήσω όλα αυτά τα βιβλία, τα cd και τα dvd που έχω στριμώξει στη βιβλιοθήκη μου – ναι, αυτά που είναι και δώρα από τις εφημερίδες.

Πάντως να ξέρεις ότι αρκετά από τα μέλη του Slow Movement το «πήραν αλλιώς» όταν ο γιατρός τους είπε «φταίει το στρες» εξετάζοντας τα ψυχοσωματικά τους συμπτώματα ή όταν το έτερον ήμισυ τους άφησε στα κρύα του λουτρού επειδή «δεν είχαν χρόνο». Μήπως να το προλάβεις; Αν σου φαίνεται βουνό, σου θυμίζω ότι τα μεγαλύτερα πράγματα στη ζωή ξεκινούν από μία απλή απόφαση. Πάρε το χρόνο σου.

ΡΙΞΕ ΜΙΑ –ΑΡΓΗ– ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

SLOW MEDIA: Δεν χρειάζεται να καταναλώνεις ένα κατεβατό ειδήσεων την εποχή του twitter. Μετά επιλέγεις εσύ ποιες πληροφορίες θα αφομοιώσεις, με το δικό σου περαιτέρω ψάξιμο.

SLOW SEX: Όλο και περισσότερα ζευγάρια καταφεύγουν εκεί, για να ξεφύγουν από το άγχος του «πρέπει να το κάνουμε εδώ και τώρα, έχουμε τρεις μήνες να το κάνουμε». Εννοείται πως μιλάμε και για τεχνικές τάντρα κλπ.

SLOW GARDENING: Ο κηπουρός σέβεται τις εποχές του χρόνου, σκέφτεται κάπως σαν γκουρού.

SLOW ARCHITECTURΕ: Το να μη χτίζεις με μανία ένα κτίριο, να το δημιουργείς σιγά σιγά και σε πλήρη αρμονία-επικοινωνία-διάλογο με το περιβάλλον και τα γύρω κτίρια. Μοιάζει πολύ φιλολογικό, αλλά στην πράξη είναι πολύ ωραίο.

Δημοφιλέστερα άρθρα

  1. Ζώδια: Εβδομαδιαίες προβλέψεις Ζώδια: Εβδομαδιαίες προβλέψεις
  2. Πώς ήταν η Cindy Crawford όταν ήταν στην ηλικία της κόρης της, Kaia; Πώς ήταν η Cindy Crawford όταν ήταν στην ηλικία της κόρης της, Kaia;
  3. Φθινόπωρο/Χειμώνας 2017 | Οι ωραιότερες τσάντες της σεζόν Φθινόπωρο/Χειμώνας 2017 | Οι ωραιότερες τσάντες της σεζόν
  4. Χειμώνας 2018: Έτσι συνδυάζεται το μάξι φόρεμα τώρα Χειμώνας 2018: Έτσι συνδυάζεται το μάξι φόρεμα τώρα
  5. To outfit με λίγα κομμάτια που η Sienna Miller φορά και ξανά φορά To outfit με λίγα κομμάτια που η Sienna Miller φορά και ξανά φορά
  6. Η οργάνωση ξεκινά από το σπίτι | Δέκα βήματα για να το πετύχεις Η οργάνωση ξεκινά από το σπίτι | Δέκα βήματα για να το πετύχεις
  7. H βασίλισσα Letizia λέει "ναι" στο φλοράλ το χειμώνα H βασίλισσα Letizia λέει "ναι" στο φλοράλ το χειμώνα
  8. H Michelle Dockery έκανε τον ωραιότερο συνδυασμό χρωμάτων που είδαμε τελευταία H Michelle Dockery έκανε τον ωραιότερο συνδυασμό χρωμάτων που είδαμε τελευταία
  9. Αυτό το παλτό είναι το fashion κομμάτι που βλέπουμε παντού στο Instagram Αυτό το παλτό είναι το fashion κομμάτι που βλέπουμε παντού στο Instagram
  10. After work: 5 τρόποι για να χαλαρώσεις άμεσα μετά τη δουλειά After work: 5 τρόποι για να χαλαρώσεις άμεσα μετά τη δουλειά
  11. O Karl Lagerfeld σχεδίασε το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Claridge's O Karl Lagerfeld σχεδίασε το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Claridge's
  12. Η Kate Middleton φόρεσε το κολιέ από πέρλες της βασίλισσας που είχε φορέσει και η Diana Η Kate Middleton φόρεσε το κολιέ από πέρλες της βασίλισσας που είχε φορέσει και η Diana
  13. Victoria's Secret Fashion Show '17: Όλα όσα συνέβησαν στη λαμπερή βραδιά Victoria's Secret Fashion Show '17: Όλα όσα συνέβησαν στη λαμπερή βραδιά
  14. Katy Perry-Gigi Hadid: Γιατί δε θα συμμετάσχουν στο show της Victoria's Secret; Katy Perry-Gigi Hadid: Γιατί δε θα συμμετάσχουν στο show της Victoria's Secret;

Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

Συνεντεύξεις Τρίτη 10.10.2017

MF Mούσα: Ιρίνα Σάικ

Η Ρωσίδα καλλονή ποζάρει στο φακό του Mario Testino για την καμπάνια της Intimissimi. H Madame Figaro ρίχνει μια ματιά στο backstage και μιλά αποκλειστικά μαζί της

>