top article

Φτάνω σε αυτά τα Χριστούγεννα με μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια. Πολύ γεμάτη από εικόνες, φίλους, βραδιές, παιδιά. Από καινούργια ξεκινήματα, από αναμενόμενα τελειώματα, από τόνους δουλειάς και από τόνους ικανοποίησης. Αν όλα αυτά σου φαντάζουν ωραία αλλά και κομματάκι κουραστικά, τότε θα με καταλάβεις που κόβω το νήμα του 2013 με ένα τεράστιο: Ουφ!

Ανακουφισμένη περιμένω πως και πως την επόμενη ακουμπώντας όλες τις ελπίδες στα άστρα που προβλέπουν κάτι ελαφρώς καλύτερο για το 2014. Αλλά έτσι δεν κάνουν πάντα; Ομως πρέπει να το πω: αφήνω πίσω μου την χρονιά και νιώθω πλουσιότερη. Αυτό, θα έλεγα, είναι κάτι που κατακτάς με τα χρόνια. Είναι κάτι που σου αντισταθμίζει την χαμένη νεότητα με ένα αίσθημα πληρότητας, πραγματικά πολύτιμο.

‘Έτσι ,ένα χρόνο μεγαλύτερη (σε ηλικία και σε ρυτίδες) με μια κούπα ζεστό τσάι μπροστά στο υπερφορτωμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο σκέφτομαι ότι τελικά μπορώ να νιώσω καλά με τον εαυτό μου για όλα όσα έπαθε, ένιωσε, έλυσε, κατάφερε. Μεταξύ μας, η ιστορία της αυτοεπιβράβευσης δεν ήταν ποτέ κάτι που μου ερχόταν εύκολα. Ενώ το αντίθετο, το είχα ανέκαθεν στο τσεπάκι μου.

>Γνώρισα κόσμο, πολύ κόσμο. Διεύρυνα αυτό που λένε τον κύκλο μου. Στην πραγματικότητα όμως γνώρισα λίγους πολύ καλά, πολύ πιο βαθιά, πολύ πιο τρυφερά.
>Γνώρισα τα παιδιά μου σε άλλη φάση. Μόνιμος εξερευνητής της σκέψης και της ψυχοσύνθεσής τους μένω εκστατική μπροστά στις έγνοιες και τις αγάπες που αφειδώς μου δίνουν.
>Γνώρισα την δουλειά μου, αλλιώς. Νέα projects, νέοι συνεργάτες, νέα δεδομένα, νέες προκλήσεις, νέοι ορίζοντες. Και παλιοί συνεργάτες πάντα εκεί, αειθαλείς, συνοδοιπόροι σε μια ανηφορική κακοτράχαλη πορεία.
>Γνώρισα εκείνη την πλευρά της ζωής που σε δοκιμάζει στα δύσκολα για να σε προετοιμάσει για τις πολύ μεγάλες χαρές.
>Γνώρισα ανθρώπους στα πολύ δύσκολά τους. Αλλά και ανθρώπους που άνθισαν αποκτώντας το πρώτο τους παιδί, κάνοντας το γάμο των ονείρων τους, γιορτάζοντας 20 χρόνια σχέσης και δίνοντας την υπόσχεση για άλλα τόσα χρόνια αγάπης.

Ολα αυτά τα παραπάνω με κάνουν έναν άνθρωπο ευτυχισμένο. Οκ, και λίγο κουρασμένο. Αλλά σίγουρα, ξεκάθαρα, πάνω απ’όλα ευτυχισμένο. Κι αν φτάσαμε στις μέρες μας να θεωρείται η ευτυχία ταμπού, ή έστω η δημόσια εξομολόγησή της, τότε για άλλη μια φορά σε ευχαριστώ μπαμπά που με δίδαξες να φωνάζω αυτό που νιώθω.

Ευχή από την καρδιά μου για πολύ καλά/τέλεια/ονειρεμένα/πρωτόγνωρα Χριστούγενα!


Σχετικά θέματα:
The Editors Blog | Σπουδαίοι άνθρωποι
The Editors Blog | Η πιο γλυκιά υπερβολή
The Editors Blog | All u need is love!

Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

Συνεντεύξεις Τρίτη 10.10.2017

MF Mούσα: Ιρίνα Σάικ

Η Ρωσίδα καλλονή ποζάρει στο φακό του Mario Testino για την καμπάνια της Intimissimi. H Madame Figaro ρίχνει μια ματιά στο backstage και μιλά αποκλειστικά μαζί της

>