top article

Talk about Town | 3 αφορμές για θέατρο (ακόμη κι αν δεν είσαι φίλος)


1.«Έντα Γκάμπλερ» του Ερρίκου Ίψεν σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου (Θέατρο Σημείο)


Ακούς Ίψεν και σου βρωμάει θεατρίλα αφόρητη, αλλά πρόκειται μάλλον για παρεξήγηση, αφού ο Νορβηγός θεατρικός συγγραφέας μπορεί να είναι πάνω από εκατό χρονών παλιός, αλλά τόσο η θεματολογία όσο και οι χαρακτήρες που εξυφαίνει και μετά ξηλώνει αριστουργηματικά, είναι πάρα πολύ μοντέρνα και επίκαιρα. Γι’ αυτό κι αποφάσισε φαίνεται ο Κωνσταντίνος Ρήγος, πουψμακριά απ’ αυτόν το βαρετό και το παλιακό, να καταπιαστεί με την Έντα Γκάμπλερ και επιπλέον να δωρίσει τον ομώνυμο ρόλο στην newborn εργάτρια του ποιοτικού θεάτρου Δήμητρα Ματσούκα.

Το αποτέλεσμα είναι ένα ευχάριστα mainstream αστικό θέατρο χάρμα οφθαλμών (σκηνικά και κοστούμια, Ματσούκα και Στάνκογλου), που κυλάει με χαριτωμένο ρυθμό για λίγο πάνω από δυο ώρες, χωρίς να καταλάβει κανείς πότε πέρασαν. Αυτό που ο Ρήγος έχει επιλέξει να αγνοήσει σε σχέση με ένα κλασικό ανέβασμα είναι το σκανδιναβικό ψύχος (ή αλλιώς παγωμάρα) που επιφυλάσσουν συνήθως οι ήρωες του Ίψεν στους μεταξύ τους διαλόγους, αλλάζοντας την ατμόσφαιρα σε λίγο πιο… Επικίνδυνες Σχέσεις. Ακόμη και η χαρακτηριστική ακηδία και οι ακκισμοί της Ματσούκα γίνονται εδώ σκηνοθετικό εργαλείο για να έρθει να γίνει το έργο πιο φιλικό σε ένα κοινό που δεν το αγγίζουν οι κλασικές (και ίσως απαρχαιωμένες) βορειοευρωπαικές μανιέρες με σκηνοθετικές οδηγίες από τον 19ο αιώνα.

Να το δείτε γιατί είναι ένα κλασικό έργο σε καλοκουρδισμένο ανέβασμα με λίγα λιπαρά. Ποιος θα περίμενε ότι στην Δήμητρα Ματσούκα θα έβρισκε το ελληνικό θέατρο μια νέα Κάτια Δανδουλάκη; Αλλά και στην Βασιλική Τρουφάκου μια νέα Γωγώ Μπρέμπου;


Η συνέχεια στη σελίδα ΙΙ

Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

Συνεντεύξεις Τρίτη 10.10.2017

MF Mούσα: Ιρίνα Σάικ

Η Ρωσίδα καλλονή ποζάρει στο φακό του Mario Testino για την καμπάνια της Intimissimi. H Madame Figaro ρίχνει μια ματιά στο backstage και μιλά αποκλειστικά μαζί της

>