top article

Ο Nicolas Ghesquière μιλάει αποκλειστικά στη Madame Figaro, γιορτάζοντας τα πρώτα του γενέθλια ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Louis Vuitton. Όλοι όσοι ήταν εκεί, στο πρώτο ντεφιλέ του Nicolas Ghesquière για τον οίκο Louis Vuitton, θυμούνται τη συγκινητική, προσωπική επιστολή του που βρήκαν στη θέση τους. “Ο Louis Vuitton ανήκει σε όλους”, δήλωνε ο ίδιος πριν από το σόου, ενώ η Σούζι Μένκες στην κριτική της στους New York Times μιλούσε για “fashion αρχιτεκτονική, με κάθε ντεκολτέ και κάθε φούστα να σχηματίζουν, είτε όρθιο είτε ανάποδο, το γράμμα V, όπως Victory”.
Νοέμβριος 2012. Ο κόσμος της μόδας αιφνιδιάζεται με την είδηση της αποχώρησης του Nicolas Ghesquière από τον Balenciaga, τον ιστορικό οίκο του αρχιτέκτονα Cristobal Balenciaga που o Nicolas οδήγησε στον 21ο αιώνα με τις ριζοσπαστικές, φουτουριστικές, αλλά πάντα κομψές σιλουέτες του.
Νοέμβριος 2013. Ο διεθνής Τύπος επιβεβαιώνει τη φήμη ότι ο Nicolas Ghesquière διαδέχεται τον Marc Jacobs στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του οίκου Louis Vuitton.

Μάρτιος 2014. Ο 42χρονος δημιουργός θριαμβεύει με μια φρέσκια, πρώτη Louis Vuitton συλλογή που αποτίει φόρο τιμής στον προκάτοχό του ενώ την ίδια στιγμή δίνει υποσχέσεις για μια νέα, συναρπαστική εποχή. Μια συλλογή-μάρτυρα της “χημείας” που υπήρξε μεταξύ του δημιουργού της καινοτομίας και του οίκου της πολυτέλειας.

Όσο ήταν επικεφαλής του Balenciaga, ο Ghesquière έδειξε το πρωτοποριακό του πνεύμα κι απέδειξε ότι είναι ικανός να επανεφεύρει ένα όνομα, που ναι είχε ανάγκη να εκμοντερνιστεί, εξακολουθούσε όμως να απευθύνεται σε μια περιορισμένη ελίτ. Ευτυχώς, στον οίκο Louis Vuitton του δίνεται επιτέλους η ευκαιρία να διευρύνει τα περιθώρια πειραματισμού και δημιουργικότητας, που είναι κι η μεγαλύτερή του επιθυμία.

Δώσαμε ραντεβού στον δεύτερο όροφο της οδού Pont-Neuf, όπου στεγάζονται τα κεντρικά γραφεία του οίκου, για να διαπιστώσουμε από κοντά πόσο γοητευτικός, ήρεμος, προσιτός και πάνω από όλα διαθέσιμος είναι. 'Οσο δύσκολος κι αν ήταν ο “χωρισμός” του με τον Balenciaga (το ομολογεί), άλλο τόσο εμφανή είναι η χαρά της ελευθερίας κι ο ενθουσιασμός της νέας αρχής. Με τη συμπαράσταση της Ντελφίν Αρνό (κόρη του ιδιοκτήτη του luxury ομίλου LVMH και αναπληρώτρια διευθύντρια του οίκου Dior) και του Μάικλ Μπερκ (CEO του Louis Vuitton), ο Nicolas Ghesquière δηλώνει ευτυχής που βρίσκεται στο τιμόνι του πιο ισχυρού οίκου μόδας στον κόσμο.

Η επιτυχημένη, πρώτη σου συλλογή για τον οίκο Louis Vuitton μας έβαλε αμέσως στο πνεύμα μιας μόδας με πολύ ξεκάθαρες απόψεις.
Ίσως είναι θέμα ωριμότητας. Θέλησα να κάνω έναν διάλογο μόδας δυνατό, αλλά με απλά λόγια. Θεωρώ ότι είμαι έτοιμος να ανοιχτώ σε ένα ευρύτερο κοινό, να μιλήσω σε περισσότερες γυναίκες. Όλα όσα έκανα πριν με προετοίμασαν και με οδήγησαν εδώ. Είναι σαν να ξεκινώ από την αρχή, σαν να μου προσφέρονται όλα για πρώτη φορά, έστω κι αν έχω ήδη κατακτήσει πράγματα κι αποκτήσει εμπειρία που, τελικά, αποδεικνύεται πολύτιμη στο ξεκίνημα μιας τόσο συναρπαστικής περιπέτειας. Εδώ, όλα είναι δυνατά, οποιαδήποτε ιδέα είναι απλώς υλοποιήσιμη.

Τι μεσολάβησε από την αποχώρησή σου από τον Balenciaga μέχρι την ανάληψη της θέσης στον Louis Vuitton;

Μια μεγάλη περίοδος ενδοσκόπησης. Είχα ανάγκη να ξαναβρώ την ηρεμία μου, για να σκεφτώ το επόμενο βήμα. Έπρεπε να κάνω μια ανακεφαλαίωση και ταυτοχρόνως να σκεφτώ το μέλλον, τις ανάγκες και τα θέλω μου. Ήξερα ότι χρειαζόμουν μια αλλαγή. Υπήρχαν κάποιες προτάσεις, αλλά έπρεπε να πάρω τη σωστή απόφαση. Κι αυτή ήταν ο Louis Vuitton. Ευτυχής συγκυρία, φυσικά, ήταν και το ότι την ίδια εποχή ο Marc Jacobs θέλησε να επικεντρωθεί στις προσωπικές του σειρές.

Τι αντιπροσώπευε για εσένα το όνομα Louis Vuitton;
Είναι ένα από τα τρία μεγαλύτερα brands μόδας παγκοσμίως. Έχω παρακολουθήσει στενά τη δουλειά του Marc, που είναι κι ο ιδρυτής της pret-a-porter συλλογής του οίκου. Ας μην ξεχνάμε ότι εκείνος το δημιούργησε, μόλις 16 χρόνια πριν. Εγώ, λοιπόν, έρχομαι σε μια δεύτερη φάση του οίκου. Είναι ένα label εξαιρετικά μοντέρνο και με μια πολύ ισχυρή κληρονομιά.

Σου επέβαλαν κάποιο πλάνο εργασίας;
Δεν υπάρχει κάποιο πλάνο εργασίας πέρα, φυσικά, από το αυτονόητο. Υπάρχει απόλυτη ελευθερία, δεν μου επιβάλλεται το παραμικρό. Ακριβώς αυτό που είχα ανάγκη. Άλλωστε, βρισκόμαστε, κι από τις δύο πλευρές, σε μια συνεχή αναζήτηση, ενώ ταυτόχρονα μοιραζόμαστε ένα κοινό όραμα. Με άλλα λόγια, μιλάμε την ίδια γλώσσα. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται για έναν τέτοιο κολοσσό, είναι ένα περιβάλλον ιδιαίτερα ανθρώπινο. Η δημιουργική διαδικασία είναι αρκετά απλή - έχω την τύχη να συνεργάζομαι με μια μικρή ομάδα ανθρώπων, που σημαίνει ότι οι αποφάσεις παίρνονται γρήγορα. Απολαμβάνω πραγματικά τη συνεργασία μου με την Ντελφίν (Αρνό) και τον Μάικλ (Μπερκ).

Πώς ήταν η “προσγείωση” στο έδαφος Louis Vuitton;
Πολύ ομαλή. Με δέχτηκαν πολύ καλά. Εδώ μέσα υπάρχουν πολύ μεγάλα ταλέντα, τόσο στο στούντιο όσο και στο ατελιέ. Είναι σαν να συνεργαζόμαστε από πάντα, κι η εμπιστοσύνη ήταν δεδομένη εξαρχής.

Πώς αντιλαμβάνεσαι τους κώδικες του οίκου;

Μου αρέσει πολύ η ιδέα των logo, των icons. Αποτελούν αστείρευτη πηγή έμπνευσης. Έλαβα υπόψη μου τους γνωστούς κώδικες, όπως το Monogram και το Damier, αλλά άκουσα και το ένστικτό μου. Έτσι, για παράδειγμα, βάλαμε το λογότυπο LV μέσα σε κύκλο ή “στρίψαμε” το Monogram διαγώνια. Με γοητεύει αυτή η δυνατότητα του παντρέματος της ιστορίας με την καινοτομία, όπως και το ότι έχω πλήρη ελευθερία να κάνω και να τολμήσω τα πάντα, αφού τίποτε δεν απαγορεύεται. Κι εγώ επιδιώκω πάντα τις αναπάντεχες μίξεις, τα υβρίδια. Θέλω να σπάω τα στερεότυπα.

Ποιες είναι οι λέξεις–κλειδιά της πρώτης σου συλλογής;
Πρώτα από όλα, είναι η επιθυμία. Όλη η κολεξιόν πρέπει να υπονοεί την επιθυμία: την επιθυμητή γυναίκα, την επιθυμία για τα ρούχα, την επιθυμία για τη μάρκα. Ύστερα, είναι η υπογραφή. Τα ρούχα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμα, να τα βλέπεις και να λες “αυτό είναι Louis Vuitton”. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν επιδίωξα να δημιουργήσω το προσωπικό μου αριστούργημα ή να κάνω επίδειξη ικανοτήτων. Τώρα πια είμαι ακομπλεξάριστος πάνω σε αυτό: φυσικά και θέλω να δώσω το στίγμα μου, αλλά απλοποιώντάς το. Τέλος, είναι ο μοντερνισμός, αφού, όπως είπα και προηγουμένως, μου αρέσει να σπάω τους κώδικες ή να τους μπερδεύω μεταξύ τους. Κάπως έτσι προέκυψε η ιδέα των Petites Malles, που είναι οι νέες τσάντες, μινιατούρες των εμβληματικών μπαούλων Louis Vuitton.

Όλοι μιλούσαν για τη γενναιοδωρία αυτού του πρώτου ντεφιλέ και τον φόρο τιμής στον Marc Jacobs.

Αν και το “τιμής ένεκεν” δεν συνηθίζεται στον χώρο της μόδας, εγώ θεώρησα υποχρέωσή μου να υπογραμμίσω τη δουλειά του Marc. Επίσης, αυτό το πρώτο ντεφιλέ ήταν μια φορτισμένη στιγμή της καριέρας μου, την οποία θέλησα να μοιραστώ. Μπορεί να μην απείχα πολύ καιρό από τη μόδα, παρ' όλα αυτά μου είχε λείψει. Όταν παίρνεις αποστάσεις, συνειδητοποιείς ότι η μόδα, όσο σκληρή κι αν είναι, παραμένει ένας χώρος αρμονίας και συντροφικότητας, όπου όλοι κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση.

Κατά την απουσία σου, μπήκες στον πειρασμό να κάνεις κάτι εντελώς διαφορετικό;

Ούτε για μια στιγμή! Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Αγαπώ τους ανθρώπους, τη δημιουργία, την ανταλλαγή ιδεών. Μερικές φορές ξεχνάμε ότι η μόδα εμπεριέχει έναν σωρό επαγγέλματα, είναι μακρύ το ταξίδι από την σύλληψη ενός φορέματος μέχρι την υλοποίησή του.

Ανήκεις σε ένα νέο κύμα σχεδιαστών που δεν καλούνται να είναι μόνο δημιουργικοί αλλά και ικανοί να διευθύνουν έναν ολόκληρο μηχανισμό.
Οι νέοι δημιουργοί είναι ρεαλιστές αλλά και πολυπράγμονες. Αυτό ξεκίνησε φυσικά από τον Karl Lagerfeld, αλλά και τον Tom Ford, που επινόησε ένα νέο μοντέλο καλλιτεχνικού διευθυντή. Στην ουσία, αυτό που συμβαίνει είναι ότι έχουμε περάσει από τον σχεδιαστή στον καλλιτεχνικό διευθυντή.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτής της καινούργιας εποχής είναι οι εφιαλτικοί ρυθμοί των συλλογών. Πώς μπορεί κανείς να αντισταθεί;

Η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι τρόπος ζωής. Εγκλωβιζόμαστε μέσα σε έναν φαύλο κύκλο κι εθιζόμαστε. Με το πού τελειώνουμε κάτι, θέλουμε να ξαναρχίσουμε. Από την άλλη, πιστεύω ότι έχει αλλάξει κι η σχέση μεταξύ των σχεδιαστών και των επιχειρηματικών ομίλων που “αγκαλιάζουν” τους οίκους κι οφείλω να πω ότι στον Louis Vuitton τα πράγματα είναι πολύ χαλαρά. Υπάρχει εμπιστοσύνη, κι αυτό μου έχει λύσει τα χέρια. Πάντα αγχωνόμουν για το “αν θα τα καταφέρουμε”. Εδώ, με απασχολεί πολύ λιγότερο το “πώς θα τα καταφέρουμε;”.

Είσαι ένας άνθρωπος πολύ χαμηλών τόνων. Θα μπορέσεις να το διαφυλάξεις αυτό;
Όχι, κι είμαι προετοιμασμένος γι’ αυτό. Ξέρω ότι θα πρέπει να εκτίθεμαι περισσότερο, και είμαι έτοιμος να το κάνω.

Ας επιστρέψουμε στη γυναίκα και στη σιλουέτα Louis Vuitton σε αντιπαράθεση με τη σιλουέτα που ονειρευόσουν για τον οίκο Balenciaga.

Η σιλουέτα έχει χαλαρώσει κι η γυναίκα που οραματίστηκα έχει μαλακώσει. Και δεν είναι μια γυναίκα, είναι εκατό γυναίκες, χίλιες! Το βλέπουμε καθαρά και στις διαφημιστικές καμπάνιες του οίκου, που προβάλλουν γυναίκες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι στα μάτια μου η γυναίκα Louis Vuitton θα έχει πάντα κάτι κι από τη Σαρλότ Γκενσμπούργκ, την Τζένιφερ Κόνελι, ακόμη κι από την Ντελφίν Αρνό, την οποία φαντάζομαι όλο και πιο συχνά να φοράει δημιουργίες μου. Κι ακόμη, με γοητεύουν ηθοποιοί όπως η Αντέλ Εξαρχόπουλος, η Ελέν Φιλιέρ, η Ντούνα Μπέι, η Μπριτ Μάρλινγκ ή η Ρίνκο Κικούτσι. Και φυσικά η Κατρίν Ντενέβ, που είναι ήδη αγαπημένη φίλη του οίκου. Κι ύστερα, είναι οι γυναίκες με τις οποίες δουλεύω στο στούντιο, οι πιστές συνεργάτιδες Καμίγ Μισελί, Νατασά Ραμσέ, Μαρί-Αμελί Σοβέ.

Πώς ξεκίνησε η αγάπη σου για τη μόδα;
Μεγάλωσα στο Λουντέν, μια περιοχή στη βόρεια Γαλλία με αθλητική παράδοση, κι η οικογένειά μου δεν ήταν καθόλου μέσα στη μόδα, αλλά ούτε κι αντίθετη. Από μικρός σχεδίαζα πολύ και γύρω στην ηλικία των 11 συνειδητοποίησα ότι τα σχέδιά μου ήταν σχέδια μόδας. Έχω γεννηθεί το 1971 κι ήταν η εποχή που στην τηλεόραση έπαιζαν πολλές εκπομπές μόδας. Τότε που γεννιόταν η κουλτούρα της εικόνας κι η μόδα ήταν πολύ στη μόδα! Ακόμη θυμάμαι τον εαυτό μου καθηλωμένο μπροστά στην τηλεόραση να χαζεύω μαγεμένος τα Όσκαρ της Μόδας του 1986 με τον Yves Saint Laurent, την Ντενέβ, την Όντρεϊ Χέπμπορν και τον Givenchy. Στην συνέχεια, υπήρξαν οι κατάλληλες συγκυρίες και λίγη τύχη, όπως το πρώτο stage μου στην Agnes B. Ήμουν μόλις 15 ετών. Κι αργότερα η Corinne Cobson, ο Jean-Paul Gaultier. Ομολογώ ότι υπήρξα τυχερός, διότι γνώρισα ανθρώπους που με αγκάλιασαν και με προστάτευσαν. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα κι εγώ ήμουν πολύ αποφασισμένος.

Πώς ορίζεις τη θηλυκότητα; ΄Εχεις δηλώσει ότι απεχθάνεσαι τη “χειραγώγηση του σώματος”. Πού σταματάς;
Υπάρχουν όρια, κι αρκετά μάλιστα. Αυτό που απεχθάνομαι είναι η καρικατούρα. Κάτι που δεν έχει να κάνει απαραίτητα με το πόσο ύφασμα θα χρησιμοποιήσω - δεν έχω πρόβλημα να γδύσω τη γυναίκα. Απλώς δεν μου αρέσει η δηλωμένη σεξουαλικότητα, προτιμώ να υπονοείται. Μου αρέσει να φλερτάρω με την κακογουστιά, χωρίς όμως να προκαλώ με χυδαιότητα, όπως βλέπουμε συχνά να συμβαίνει. Υπάρχουν πράγματα που με απωθούν, όπως οι οριακές, macho προσεγγίσεις. Εγώ αγαπώ τις ηρωίδες.

Τι εννοείς;
Εννοώ τις δυνατές γυναίκες, τις πολύπλευρες, τις επαναστάτριες. Όπως για παράδειγμα τη Σαρλότ, που είναι η ρομαντική μου ηρωίδα. Η Ντομινίκ Γκονζάλες-Φέρστερ είναι η sci-fi ηρωίδα μου. Κι η 92άχρονη γιαγιά μου είναι η οικογενειακή μου ηρωίδα.

Κάτι τελευταίο: πώς ξεκουράζεσαι;
Έχω ξεκουραστεί αρκετά, οπότε δεν το έχω τόσο ανάγκη. Βέβαια, δεν είμαι άνθρωπος που πάει συχνά διακοπές. Σε αυτή τη φάση είμαι ακόμη τόσο ενθουσιασμένος που θέλω να βρίσκομαι παντού και να παρακολουθώ κάθε στάδιο της διαδικασίας ανά πάσα στιγμή.

Είσαι control freak;
Ήμουν και παραμένω. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι τι απαιτήσεις έχει κανείς. Ένας καλλιτεχνικός διευθυντής έχει υποχρέωση να δοκιμάζει τα όρια. Και φυσικά, υπάρχει και ο οικονομικός παράγοντας. Είναι λίγο παράδοξο το επάγγελμά μας: εκεί που πρέπει να είσαι ξεχωριστός, πρέπει να είσαι και δυνατός, να είσαι καλλιτέχνης. αλλά και πραγματιστής. Θα το ξαναπώ, όμως, όλα όσα έχω κάνει στο παρελθόν με οδήγησαν εδώ που βρίσκομαι σήμερα κι είμαι καθ' όλα έτοιμος.



Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

Συνεντεύξεις Τρίτη 10.10.2017

MF Mούσα: Ιρίνα Σάικ

Η Ρωσίδα καλλονή ποζάρει στο φακό του Mario Testino για την καμπάνια της Intimissimi. H Madame Figaro ρίχνει μια ματιά στο backstage και μιλά αποκλειστικά μαζί της

>