Παρά την πολύ επιτυχημένη πορεία του ως ανώτατο στέλεχος πολυεθνικών εταιρειών, ο Θέμης Ξυδιάς τα εγκατέλειψε όλα για τη μεγάλη του αγάπη, τη ζωγραφική. Και δικαιώθηκε.

Πότε ξεκίνησε η αγάπη σας για την ζωγραφική;
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ζωγράφιζα. Όμως όταν στα 18 μου, έπρεπε να αποφασίσω. Για το επαγγελματικό μου μέλλον δεν επέλεξα τη Σχολή Καλών Τεχνών, αλλά σπούδασα οικονομικά και είχα μια επιτυχημένη καριέρα δουλεύοντας ως ανώτερο και μετά ανώτατο στέλεχος πολυεθνικών εταιρειών (L'Oreal και Unilever)- στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Παρ' όλα αυτά έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου: να επανέλθω δριμύτερος μια μέρα για να πραγματοποιήσω το νεανικό μου όνειρο: να ζωγραφίσω.

Ποια ήταν η σχέση σας με την τέχνη, πριν αρχίσετε να ζωγραφίζετε;
Όλα αυτά τα χρόνια παρακολουθούσα το εικαστικό γίγνεσθαι και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Όμως αισθανόμουν πάντα αυτό το κενό της μη ολοκλήρωσης.

Τελικά, όμως, βρήκατε το θάρρος να σπουδάσετε αυτό που ονειρευόσασταν.
Το 2008 είπα “ή τώρα ή ποτέ" και έφυγα για το Παρίσι, όπου σπούδασα στην Ecole National de Beaux Arts. Ύστερα από έναν εντατικό κύκλο σπουδών, επέστρεψα στην Ελλάδα και από τότε αφιερώθηκα στο μοναδικό αληθινό μου πάθος, στη ζωγραφική. Άρα δεν μιλάμε για θάρρος, αλλά για μια προειλειμμένη απόφαση και ένα πάθος.

Πώς βιώσατε αυτή την επιστροφή στα θρανία;
Ειλικρινά, όταν ξανάρχισα να σπουδάζω σ' αυτήν την ηλικία, ξαναγύρισα πάλι στην ηλικία των 20 ετών και ξανάγινα νέος! Άλλαξε ο τρόπος ζωής μου και τα καθημερινά προβλήματα που είχα στην μέχρι τότε δουλειά μου (ετήσιοι και τρίχρονοι προϋπολογισμοί), μετατράπηκαν σε προβληματισμούς για το επόμενο θέμα των έργων μου και των χρωμάτων τους. Και το επισφράγισμα ήταν, όταν επιστρέφοντας στην Ελλάδα, μετέτρεψα το προσωπικό μου γραφείο -γεμάτο με οικονομικά βιβλία και βιβλία marketing- σε ατελιέ ζωγραφικής.

Νιώθετε την ανάγκη να κερδίσετε τον, κατά Προυστ, «χαμένο χρόνο»;
Τώρα, πράγματι νιώθω ότι με κάποιο τρόπο πρέπει να τρέξω λίγο περισσότερο, ώστε να κερδίσω αυτά τα «χαμένα χρόνια» της ζωγραφικής μου. Αισθάνομαι ότι μπορώ να δώσω πάρα πολλά πράγματα ακόμα και εύχομαι να το καταφέρω τα επόμενα χρόνια.

Τι θεωρείτε ότι χαρακτηρίζει τη ζωγραφική σας;
Η ζωγραφική μου είναι παραστατική, έχοντας καθαρά ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, ενώ η σειρά A la lumiere που παρουσιάστηκε στην ArtZone 42 αποτελείται από καθημερινές σκηνές δρόμου και γιγαντιαία πορτρέτα, όλα εικόνες που είναι βασισμένες σε αναμνήσεις από τα ταξίδια μου. Επειδή έχω ζήσει αρκετά χρόνια στο Παρίσι, η θεματική μου είναι πολύ επηρεασμένη από αυτήν την καταπληκτική πόλη, που κάθε της στενό, κάθε της Boulevard είναι από μόνο του θέμα. Οι άνθρωποι, το φως (που είναι και το κύριο χαρακτηριστικό των έργων μου), οι διαβαθμίσεις του, τα ιδιαίτερα χρώματα, η νοσταλγική και ρομαντική ατμόσφαιρα του Παρισιού αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τις συνθέσεις μου.

Εστιάζετε στον άνθρωπο. Γιατί;
Αγαπώ τον άνθρωπο, τη φυσιογνωμία του και τα χαρακτηριστικά του, γι' αυτό τον έχω τοποθετήσει στο κέντρο του εικαστικού μου κόσμου. Άλλωστε, θεωρώ ότι ο άνθρωπος είναι αυτός που σκέπτεται, προβληματίζεται, πονάει, χαίρεται ή λυπάται. Τα συναισθήματά του προσπαθώ να αποτυπώσω, να γράψω στο πρόσωπο του, ώστε να χαρακτηρίσουν το σύνολο του πίνακα και να μεταδοθούν, σαν ένας καθρέφτης, στον θεατή.

 

Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

Συνεντεύξεις Τρίτη 10.10.2017

MF Mούσα: Ιρίνα Σάικ

Η Ρωσίδα καλλονή ποζάρει στο φακό του Mario Testino για την καμπάνια της Intimissimi. H Madame Figaro ρίχνει μια ματιά στο backstage και μιλά αποκλειστικά μαζί της

>