Eίναι νέα, όμορφη, ταλαντούχα και ξέρει τι θέλει. Η Κατερίνα Λέχου μιλάει για τη μεταμόρφωσή της στο πιο hot τηλεοπτικό ρόλο της σεζόν και όχι μόνο.
Από τον Αντώνη Κυριαζάνο
Πρώτες εντυπώσεις
: Έντονο βλέμμα, επίμονα μάτια, σταθερή φωνή, αβίαστο γέλιο. Μιλάει κουνώντας τα χέρια της, χρησιμοποιεί πλούσιο λεξιλόγιο και καταλαβαίνεις ότι μπορεί να πάει τη συζήτηση ένα βήμα παραπέρα. Το άθροισμα: Μια γυναίκα με έντονη προσωπικότητα, συγκροτημένη, χαλαρή, γλυκιά και λαμπερή. Τη βλέπουμε στο θέατρο και στην τηλεόραση και την έχουμε στο μυαλό μας ως μια εξαίρετη ηθοποιό. Τώρα, η εικόνα της από την πετυχημένη σειρά  «Ευτυχισμένοι Μαζί»πλουτίζεται από έναν άλλο ρόλο, διαφορετικό και έντονα δραματικό. Η Κατερίνα Λέχου, στο ρόλο της Ελένης, της νεαρής δασκάλας στο περίφημο Νησί του Mega, ζει το σκοτεινό της δράμα μ' ένα πρόσωπο διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει. Και αυτό ήταν η αφορμή για την πρώτη ερώτηση.
Στο Νησί παίζεις την Ελένη χωρίς το γνωστό ωραίο σου πρόσωπο. Αντίθετα, ο ρόλος το παραμορφώνει δυσάρεστα. Πώς ένιωσες με αυτό το άλλο πρόσωπο;
Ελεύθερα! Και διαπίστωσα ότι χωρίς φτιασίδια, ούτε καν αυτή τη λίγη μάσκαρα, το πρόσωπο νιώθει ελεύθερο και έχει τη δική του ομορφιά. Ακόμη κι αν είναι το καταπονημένο πρόσωπο της Ελένης, που όλο και χειροτερεύει και παραμορφώνεται. Ποτέ δεν έπαιζα βασισμένη στο πρόσωπό μου. Αλλά όταν έχεις συνηθίσει να σε φροντίζουν για να σε ομορφύνουν και ξαφνικά σε φροντίζουν για να σε «χαλάσουν», στην αρχή νιώθεις λίγο γυμνός, τρομάζεις. Μετά όμως αισθάνεσαι πιο δυνατή και πιο ελεύθερη. Πολύ πιο ελεύθερη.
Λένε ότι ο Μάρλον Μπράντο απολάμβανε να παραμορφώνει το πρόσωπό του.
Ίσως αυτό να τον βοηθούσε να απελευθερωθεί. Όμως ήταν ένας έτσι κι αλλιώς ιδιαίτερος ηθοποιός, πρότυπο ανδρισμού και ομορφιάς. Ξέρω πως το πρώτο που ζητούσε ήταν να δοκιμάσει τα ρούχα για να δει πώς κινείται μέσα τους. Σημαντικό στοιχείο στη δουλειά μας, επειδή αλλιώς κινείσαι με ένα στενό φόρεμα κι αλλιώς με φαρδιά ρούχα.
Η Ελένη δεν είναι ένας κοινός ρόλος. Από πού άντλησες στοιχεία για την ερμηνεία του;
Όλοι έχουμε περάσει δυσκολίες. Αλλά το να μην είσαι αποδεκτός από το κοινωνικό σύνολο, το να είσαι και να ζεις σαν εξόριστος, αυτό δεν μπορώ να πω ότι το έχω νιώσει. Όμως δεν είναι ανάγκη να έχεις βιώσει κάτι για να το υποδυθείς. Διάβασα αρκετά, αλλά έβαλα και τη φαντασία μου να δουλέψει. Είμαι και πολύ παρατηρητική και συχνά αντλώ στοιχεία από τη ζωή γύρω μου. Και εξόριστοι δίπλα μας υπάρχουν πολλοί. Αλλά σκεφτόμουν και κάτι πιο τραβηγμένο. Σκεφτόμουν ότι όλοι εμείς που θεωρούμαστε «ελεύθεροι» άνθρωποι, είμαστε και οι ίδιοι εξόριστοι μέσα σ' αυτή την πόλη, ίσως και παγιδευμένοι σ' έναν τρόπο ζωής που μπορεί να μη μας αρέσει. Όλα λοιπόν είναι σχετικά.
Ήταν προκλητικό για σένα να υποδυθείς την Ελένη;
Ευτυχώς ό,τι έχω κάνει στη δουλειά μου ήταν για μένα προκλητικό. Αλλά και καθετί καινούργιο είναι μια πρόκληση. Και μακάρι τέτοιοι ρόλοι να έρχονταν πιο συχνά. Συνήθως τέτοιες ευκαιρίες σου δίνονται στο θέατρο. Θυμάμαι ότι σ’ ένα έργο του Γκολντόνι ήμουν μια κουτσή γεροντοκόρη, κάτι εντελώς κόντρα στην εικόνα μου.
Λένε ότι η λάμψη και η ομορφιά σε μια γυναίκα μονοπωλεί το ενδιαφέρον των αντρών.
Αυτοί οι άντρες δεν με αφορούν.
Ο λόγος που έγινες ηθοποιός παραμένει ο ίδιος;
Ο λόγος που διαλέγεις να γίνεις ηθοποιός είναι ασυνείδητος. Δεν γίνεται στα 18 σου να ξέρεις τι θέλεις να κάνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Ανά διαστήματα βεβαίως οι λόγοι επαναπροσδιορίζονται. Τώρα για μένα είναι πιο ουσιαστικοί και πιο βαθείς. Αυτή η δουλειά είναι πια πνοή ζωής. Ζω και επιβιώνω μέσα από αυτή. Και δεν το εννοώ μόνο οικονομικά.
Η πορεία σου στο θέατρο και στην τηλεόραση είχε κάποια κενά...
Ναι, κατά διαστήματα έμενα «εκτός», επειδή δεν έβρισκα κάτι καλό, και η αλήθεια είναι ότι ένιωθα περίεργα. Τώρα όμως, όταν μου συμβαίνει, το εκμεταλλεύομαι θετικά. Ο χρόνος γίνεται πιο γόνιμος, εργάζομαι με τον τρόπο μου. Ασκούμαι, διαβάζω, κάνω μαθήματα για πράγματα που απαιτεί η δουλειά μου.
Τι άλλο θα έκανες ευχαρίστως;
Θα έγραφα, αν μπορούσα. Αυτό θα με ευχαριστούσε, αλλά δεν το έχω επιχειρήσει ποτέ. Διαβάζω όμως πολύ και αυτό είναι κάτι που μου άρεσε πάντα.
«Ηθοποιός σημαίνει φως» λέει το γνωστό τραγούδι. Για σένα τι σημαίνει;
Δεν μπορώ να το χωρέσω σε μία πρόταση. Ηθοποιός είναι κάποιος που προκαλεί στον άλλον συγκίνηση, που κινεί τον εσωτερικό του κόσμο, τα λιμνάζοντα νερά της ψυχής του.
Τι συνάντησες σ' αυτή τη δουλειά που δεν περίμενες, τι σε εξέπληξε;
Τις μεγάλες εκπλήξεις τις συνάντησα στη ζωή μου και όχι «στενά» στο επάγγελμα. Δυστυχώς, μεγάλωσα πάρα πολύ προστατευμένη, οπότε οτιδήποτε αγοραίο ή χυδαίο στην αρχή με ξένιζε. Μετά έμαθα ότι και αυτά είναι μέρος της ζωής. Με εξέπληξε όμως -και σε αυτό είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητη- και η ανθρωπιά από κάποιους που δεν το περίμενα. Ευτυχώς οι εκπλήξεις στη ζωή δεν είναι μόνο δυσάρεστες. Υπάρχουν και οι ευχάριστες.
Το ότι μεγάλωσες προστατευμένη το θεωρείς μειονέκτημα ή πλεονέκτημα;
Καλό είναι να υπάρχει ένα μέτρο. Στην Ελλάδα νομίζω ότι τα παιδιά τα υπερπροστατεύουμε στο οικογενειακό περιβάλλον και μετά δεν μπορούν να απογαλακτιστούν. Γι' αυτό και δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες της ζωής. Κι εγώ ζορίστηκα πάρα πολύ.
Πώς έχεις προχωρήσει μέσα στη ζωή και στη δουλειά σου, τι νιώθεις να οδηγεί τα βήματά σου;
Θα έλεγα μια εσωτερική φωνή που στην αρχή ερχόταν σχεδόν αφύσικα. Δεν το περίμενα, αλλά την άκουγα. Τώρα την προκαλώ, της δίνω χρόνο για να αναδυθεί και να σκεφτώ βαθύτερα τι ακριβώς θέλω να κάνω. Δίνω χρόνο στον εαυτό μου, του παρέχω την πολυτέλεια να πάρει μια ανάσα. Και μετά τα πράγματα συμβαίνουν πιο εύκολα.
Και καθώς ο χρόνος περνά, τι συμβαίνει;
Έχω πιο ανοιχτό ορίζοντα και είμαι πολύ πιο επιεικής. Ξέρω πως ο χρόνος που περνάει ή μας κάνει σκληρούς σαν πέτρα ή μας μαλακώνει. Εγώ μαλάκωσα μέσα μου κι αυτό μ' αρέσει, επειδή δείχνει ότι είμαι σε καλό δρόμο. Έχω και μια εσωτερική ησυχία πια, δεν ξέρω γιατί. Βέβαια, έχω και αγωνίες. Κάθε έξι μήνες ψάχνω για δουλειά, γιατί αυτό που κάνω είναι σε μεγάλο βαθμό εφήμερο.
Δεν δείχνεις όμως να φοβάσαι γι' αυτό.
Δεν είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος. Το έχω κατακτήσει. Δεν ξέρω αν τα πράγματα θα πάνε καλά. Ξέρω όμως ότι θα πάνε εκεί που πρέπει.
Όταν ο έρωτας χάνει το πάθος του και γίνεται αγάπη, σε τρομάζει;
Το πρώτο ερωτικό πάθος είναι μια πυγολαμπίδα που θα σβήσει πολύ γρήγορα. Αντίθετα, η διαδρομή μέσα στην αγάπη έχει πολλές εναλλαγές. Ο άλλος γίνεται και σύντροφος και φίλος, μία σβήνει και μία ανάβει ο σπινθήρας της ερωτικής επιθυμίας. Η αγάπη μας προσφέρει πολλές διαδρομές, ενώ το πάθος είναι ένα μονοδιάστατο συναίσθημα.
Μπορείς να μοιραστείς πράγματα με το σύντροφό σου;
Όχι όλα πια. Ούτε ο άλλος καλείται να καλύψει όλες μου τις ανάγκες ούτε κι εγώ μπορώ να καλύψω τις δικές του. Μετράω πόσο ουσιώδες είναι το κομμάτι που μου καλύπτει.
Τι σε ενώνει με το σύντροφό σου;
Τα όμοια πράγματα, το γνωστό «όμοιος ομοίω», που το δέχομαι απόλυτα. Δεν πιστεύω ότι τα αντίθετα έλκονται, αλλά τα όμοια. Μόνο με αυτά μπορείς να υπάρχεις με τον άλλον. Οι άνθρωποι χωρίζουν όταν αποκλίνουν τελείως από το στόχο τους, όταν δεν μπορούν να συμβαδίσουν. Εκεί χωρίζουν τα ζευγάρια, αλλά και οι φίλοι.
Είναι θέμα χρόνου, διάθεσης, εμπιστοσύνης, τι;
Όλα αυτά, αλλά πιο πολύ είναι η διαθεσιμότητα. Για άλλους μια σχέση εξαντλείται στο να περάσουν απλώς καλά, όπως το εννοούν εκείνοι βέβαια. Και με την πρώτη στραβή, μια διαφωνία ας πούμε, πάνε στην επόμενη σχέση. Και δεν αγγίζει κανείς τίποτε.
Εννοείς ότι δεν δίνουν χρόνο σε μια σχέση;
Ακριβώς. Επειδή μέσα από μια σχέση ζυμώνεσαι, αλλάζεις. Αν δεν αλλάξεις, τι νόημα έχει; Αν δεν δίνεις χρόνο, δεν είσαι διαθέσιμος.
Αναρωτιέσαι ποτέ πώς σε βλέπει ο σύντροφός σου;
Παλιότερα ανησυχούσα πιο πολύ. Τώρα, επειδή είμαι πιο σίγουρη, δεν αναρωτιέμαι πια. Θέλω να με βλέπει όπως είμαι, με τα καλά μου και τα κακά μου. Παλιά, δεν κρυβόμουν βέβαια, αλλά είχα μια αγωνία. Τώρα δεν έχω.
Εσύ τι βλέπεις στον άλλον;
Τον τελευταίο καιρό δεν βλέπω, αισθάνομαι. Επειδή δεν στέκομαι σε κάτι συγκεκριμένο. Αισθάνομαι την αύρα του. Και τα μάτια του.
Τι είναι για σένα το σπίτι σου;
Είναι το κάστρο μου και είμαι και σπιτόγατα. Αφού όταν μπαίνω μέσα, το χαιρετάω «γεια σου, τι κάνεις;». Έχει πάντα ένα μεγάλο κομμάτι καθαρού ουρανού, που θέλω οπωσδήποτε να βλέπω. Για μένα αυτό είναι ζωτικής σημασίας. Και ανοίγω πάντα τα παράθυρα για να μπει αέρας, δεν μπορώ το αίσθημα του εγκλεισμού. Σε σπίτι με air condition, πνίγομαι. Θέλω φως, αέρα, ορίζοντα. Και να έχει λίγα πράγματα, όσο πιο λίγα γίνεται.
Αντέχεις τη μοναξιά;
Δεν με τρομάζει καθόλου ο ελεύθερος χρόνος ή η μοναξιά. Αν και μεγάλωσα μέσα σε μια γεμάτη οικογένεια, με δυο αδελφές και πολλή φασαρία.
Φίλες, φίλους;
Έχω κάποιους ανθρώπους που εμπιστεύομαι. Παλιότερα είχα σχέσεις εξάρτησης του τύπου να μιλάω δέκα ώρες στο τηλέφωνο. Αυτές είναι νοσηρές σχέσεις, που δεν τις θέλω πια. Έχω όμως ανθρώπους που μπορώ να ακουμπήσω πάνω τους, ακόμη κι όταν έχουμε ένα μήνα να μιλήσουμε. Αυτό είναι το σημαντικό για μένα, το αίσθημα της εμπιστοσύνης.
Τι θεωρείς δικό σου μέσα στη ζωή;
Έχω πολλά πράγματα δικά μου, όμως αυτό που μας ανήκει είναι μόνο αυτό που κουβαλάμε μέσα μας, αυτό που δεν μπορούμε να χάσουμε με τίποτε και τίποτε δεν μπορεί να το αγγίξει.
Σε ξεκουράζει η ρουτίνα ή σε ανανεώνουν οι αλλαγές;
Η ρουτίνα με ξεκουράζει. Είναι μια ανάγκη του ανθρώπου να έχει κάποια πράγματα γνωστά και οικεία, αλλά μερικές φορές χρειάζεται να κάνουμε μια πλήρη ανατροπή. Κι εγώ έχω κάνει στη ζωή μου και μάλιστα ρηξικέλευθες. Χωρίς να τις σχεδιάζω συνέβησαν. Και μετά μένει μια αίσθηση δύναμης. Λες «εγώ το έκανα αυτό!» και νιώθεις σαν παιδί.
Τι σου αρέσει να κάνεις, τι σε χαλαρώνει;
Ακούω μουσική, αυτή είναι η πιο οικεία μας τέχνη. Μου αρέσει να βλέπω και παραστάσεις χορού. Έχω κάνει κι εγώ χορό, αλλά μόνο όσο χρειάστηκε για τη δουλειά μου. Παλιότερα έπαιζα πιάνο, τώρα πια όχι. Με άφησε και το άφησα.
Το Ευτυχισμένοι Μαζί ήταν μια μεγάλη επιτυχία για την τηλεόραση και κέρδισε ένα μεγάλο μέρος του κοινού. Μπορείς να μας πεις γιατί;
Δεν υπάρχει ερμηνεία ούτε και συνταγή. Το γιατί κάτι γίνεται επιτυχία δεν μπορούμε να το καταλάβουμε ούτε πριν ούτε μετά. Φυσικά είχε πολύ καλούς συντελεστές. Όμως αυτό δεν αρκεί πάντα. Θα πω κάτι κοινότοπο και τετριμμένο: Κούμπωσαν πολλές αλήθειες μαζί και πολλοί έκαναν προβολή σε αυτό που έβλεπαν. Και να φανταστείς ότι αυτή η σειρά ξεκίνησε χωρίς θόρυβο και βαβούρες. Αλλά ήμασταν ειλικρινείς, δεν υποκριθήκαμε ότι κάναμε κάτι διαφορετικό από αυτό που κάναμε.
Πήρες μέρος σε μια εκστρατεία του Links of London, φτιάχνοντας ένα βραχιόλι για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Ναι. Αν ένα ποσοστό από τα κέρδη πρόκειται να προσφερθεί σε κοινωφελείς σκοπούς, ευχαρίστως να συνδράμω όσο μπορώ με την παρουσία μου.
INFO
Η Κατερίνα Λέχου φέτος πρωταγωνιστεί, μαζί με τον Αλέξανδρο Σταύρου και τον Μάνο Ζαχαράκο, στο θεατρικό έργο του Άριελ Ντόρφμαν Ο Θάνατος και η Κόρη, που θα ανέβει στο θέατρο Άνεσις, σε σκηνοθεσία Χρήστου Καρχαδάκη.
 

Ιανουάριος 2017

Υποδεχόμαστε με στυλ τη νέα χρονιά!

Από το Περιοδικό

Συνεντεύξεις Τρίτη 10.10.2017

MF Mούσα: Ιρίνα Σάικ

Η Ρωσίδα καλλονή ποζάρει στο φακό του Mario Testino για την καμπάνια της Intimissimi. H Madame Figaro ρίχνει μια ματιά στο backstage και μιλά αποκλειστικά μαζί της

>