Λίγα χρόνια πίσω σε ένα γραφείο παραγωγής. Η Δούκισσα μπαίνει στο χώρο και, αντί να προχωρήσει προς τη γραμματεία ανακοινώνοντας την άφιξή της, κάθεται στο καναπεδάκι όπου έχει μαζευτεί η υπόλοιπη ομάδα, οι άνθρωποι που σε λίγο θα στελεχώσουμε μια νέα εκπομπή με παρουσιάστρια την ίδια.

Σαν το κορίτσι στο σχολείο που ήθελαν όλοι για φίλη τους, μέσα σε λίγα λεπτά έχει δημιουργήσει γύρω της έναν κύκλο με κουβέντες, γέλια και μοίρασμα, από τις αγωνίες όλων για τη νέα δουλειά μέχρι τις αγαπημένες μας παραλίες.

Cut δύο μήνες αργότερα. Ένα γύρισμα ατέλειωτο, ένα συνεργείο εξαντλημένο κι ένα κορίτσι στη μέση που, καταλαβαίνοντας την κόπωση όλων, αρχίζει την πλάκα αποδομώντας την εικόνα της, ενώ ο ηχολήπτης τη χαζεύει μην μπορώντας από τα γέλια να φτιάξει τα μικρόφωνα και ο σκηνοθέτης τη μαλώνει γλυκά. Δέκα ώρες όρθια, με μακιγιάζ, τακούνια και ζέστη –αποπνικτική ζέστη από τα φώτα– και ένα δευτερόλεπτο πριν το "πάμε" γυρίζει σ’ εμένα, στο πάτωμα δίπλα στην κάμερα, με τις φόρμες μου και τα χαρτιά στο χέρι, για να με ρωτήσει με νοήματα αν είμαι καλά.

Αυτό είναι το κορίτσι που γνώρισα τότε, αυτό είναι το κορίτσι που έχω και τώρα μπροστά μου, να φωτογραφίζεται ώρες ατέλειωτες για το εξώφυλλό μας, με μόνη της έγνοια να γίνει σωστά η δουλειά και το αποτέλεσμα να είναι αντάξιο των προσδοκιών όλης της ομάδας.

Cut, λοιπόν, στο σήμερα: Ένα μήνα και κάτι μετά τον πολυσυζητημένο γάμο της με τον αγαπημένο της Δημήτρη Θεοδωρίδη, ένα γάμο που έθρεψε τις μεσημεριανές εκπομπές με ατέλειωτες ώρες συζητήσεων για τα κουφέτα, το νυφικό, το όνομά της που άλλαξε στο Ιnstagram, τους καλεσμένους, το πάρτι. Cut σε ένα κορίτσι που είναι πλέον γυναίκα. Μια γυναίκα που ακόμη ακούει, καταγράφει, μαθαίνει, εξελίσσεται, χωρίς να διαμαρτύρεται ποτέ. Που δε σε διακόπτει και σέβεται το χρόνο σου. Ένα "σπασικλάκι" με παιδικό γέλιο, που απαντά στο τηλέφωνο πάντα και σε όλους. Που ακόμη φέρνει μαζί της στη δουλειά το πράσινο τσάι και τα φρούτα της κι ακόμη αποκαλεί το σύζυγό της Δημήτρη "το αγόρι μου".

MF Cover Story: Atomic Blonde

Δούκισσα, γιατί "αγόρι μου"; Σου είναι ακόμη παράξενο να λες "ο άνδρας μου", "ο σύζυγός μου";
Ο σύζυγός μου; Μου ακούγεται πολύ τυπικό. Ο Δημήτρης εξακολουθεί να είναι το γλυκό μου αγόρι. Μπορεί να έχουμε παντρευτεί και να είμαστε αρκετά χρόνια μαζί, αλλά νιώθω ακόμη αυτές τις πεταλούδες στο στομάχι κάθε φορά που τον κοιτάζω.

Τι υποκοριστικά χρησιμοποιείτε;
Τι υποκοριστικά χρησιμοποιούν δύο ερωτευμένοι άνθρωποι; Ε, όλα αυτά!

Ποια ήταν η στιγμή που ήξερες ότι ο Δημήτρης είναι ο ένας και μοναδικός; Την πρώτη στιγμή που μου χαμογέλασε. Ένιωσα μέσα μου αυτό το κάτι. Δεν το είχα ξανανιώσει.

Είπες επίσημα το "ναι" μέσα από το blog σου. Μοιάζει σαν να μην αισθάνεσαι ότι εκτίθεσαι, αλλά να μοιράζεσαι φυσικά τη ζωή σου με όσους σε ακολουθούν κάνοντάς τους κοινωνούς στη χαρά σου. Εσύ πώς το βλέπεις;
Μου αρέσει να μοιράζομαι με τον κόσμο τις όμορφες στιγμές μου. Εδώ και αρκετό καιρό έχω βγει από το καβούκι μου. Η αρχική μου σκέψη ήταν πως δε συμβαίνει δα και τίποτα συγκλονιστικό. Όταν ένα κορίτσι αγαπάει ένα αγόρι, γιατί να πρέπει να το κρύψει; Απελευθερώθηκα. Γι’ αυτό άλλωστε ξεκίνησα το διαδικτυακό μου ημερολόγιο, το Dutchesss Daily. Για να επιστρέψω όμως σ’ αυτό που έλεγες, η πρόταση γάμου είχε ήδη μαθευτεί, είχε γραφτεί, οπότε θα ήταν χαζό από μέρους μου να το κρύψω. Και γιατί να το κρύψω δηλαδή;

Τι συνήθειες έχετε ως ζευγάρι; Τι σας αρέσει να κάνετε μόνο οι δυο σας;
Βγάζουμε τα σκυλιά μας βόλτα, μαγειρεύουμε μαζί, βλέπουμε ταινίες, κάνουμε πλάκες. Με πειράζει συνέχεια, θέλω να σου πω. Με κάνει να γελάω συνέχεια. Μαζί του όμως απολαμβάνω ακόμα και τη σιωπή. Ξέρεις, αυτό που κάθεσαι στον καναπέ με τον άλλο και απλά χαλαρώνεις χωρίς να χρειάζεται να πεις τίποτα.

Τι σου είπε ο μπαμπάς σου την ημέρα του γάμου σου;
Την ημέρα του γάμου ο μπαμπάκας μου μου τραγουδούσε! Τι σου τραγουδούσε; "Σήμερα γάμος γίνεται..."

Τέλειο!
Ήταν πολύ συγκινημένος. Αυτό που μου είπε ήταν πως ήρθε η στιγμή να ανοίξω τα φτερά μου. Από εδώ και πέρα θα πρέπει να προσέχω, να αγαπώ, να τιμώ και να σέβομαι τον άνδρα μου.

Τι σου έχει μείνει από εκείνη την ημέρα;
Μου έχουν μείνει όλα. Θυμάμαι τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Την προετοιμασία, τη συγκίνηση, τη χαρά, την ανυπομονησία, το χορό μας, το πάρτι. 

Διάβασε περισσότερα στο Madame Figaro Αυγούστου που κυκλοφορεί αύριο, 1 Αυγούστου, στα περίπτερα.